Ustavni sud Republike Srpske, na osnovu člana 115. Ustava Republike Srpske, člana 4. stav 2. tačka e), člana 42. stav 1. i člana 60. stav 1. tačka a) Zakona o Ustavnom sudu Republike Srpske („Službeni glasnik Republike Srpske“ br. 104/11 i 92/12), na sjednici održanoj 17. decembra 2025. godine, d o n i o   j e

O D L U K U

Utvrđuje se da član 8. stav 3. Zakona o podsticajima u privredi Republike Srpske („Službeni glasnik Republike Srpske“ broj 107/24) u dijelu koji glasi: „..uslovi, kriterijumi..“ nije u saglasnosti sa Ustavom Republike Srpske.

Utvrđuje se da  član 4. stav 1. tač. 1. i 2. i čl. 5. i 6. Uredbe o dodjeli podsticaja za povećanje plate radnika („Službeni glasnik Republike Srpske“ broj 4/25) nisu u saglasnosti sa Ustavom Republike Srpske.

O b r a z l o ž e nj e

„Tropik maloprodaja“ d.o.o. Banjaluka, zastupan po direktoru Bojanu Risoviću, dao je Ustavnom sudu Republike Srpske inicijativu za pokretanje postupka za ocjenjivanje ustavnosti i zakonitosti odredbe člana 5. stav 1. tačka 2) podtačka 1. alineja 6. Uredbe o dodjeli podsticaja za povećanje plata radnika („Službeni glasnik Republike Srpske“ broj 4/25), koju je Sud na osnovu člana 4. stav 2. tačka e) Zakona o Ustavnom sudu Republike Srpske („Službeni glasnik Republike Srpske“, br. 104/11 i 92/12) tretirao kao prijedlog. U prijedlogu se navodi da je osporenom uredbom predlagač izgubio mogućnost ostvarivanja podsticaja za povećanje plate radnicima jer je pravo na podsticaj osporenim normiranjem ograničeno isključivo na poslodavce koji zapošljavaju manje od 250 radnika. Dalje se navodi da „Tropik maloprodaja“ d.o.o. Banjaluka zapošljava u Republici Srpskoj 3.250 radnika, zbog čega se navedenom odredbom ovom pravnom licu nanosi direktna šteta i narušava njegov položaj u odnosu na druge poslodavce. Kako dati prijedlog nije sadržavao podatke neophodne za vođenje postupka, pred ovim sudom, od predlagača je dopisom zatraženo da u ostavljenom roku isti uredi na način da navede u odnosu na koje odredbe Ustava Republike Srpske i zakona osporava predmetnu odredbu Uredbe o dodjeli podsticaja za povećanje plata radnicima, te da navede ustavnopravne razloge na kojima zasniva svoj prijedlog. Postupajući po dopisu Suda, predlagač je u određenom roku, po punomoćniku Marjani Kulenović, advokatu iz Banjaluke, podneskom od 17. septembra 2025. godine, prijedlog dopunio i proširio i na odredbe člana 8. stav 3. Zakona o podsticajima u privredi Republike Srpske („Službeni glasnik Republike Srpske“ broj 107/24) (u daljem tekstu: Zakon) u dijelu teksta „..uslovi, kriterijumi..“, kao i na odredbe člana 4. stav 1. tač. 1. i 2, te člana 5. stav 1. tačke 2. Uredbe o dodjeli podsticaja za povećanje plata radnicima („Službeni glasnik Republike Srpske“ broj 4/25) (u daljem tekstu: Uredba). Predlagač osporava navedene odredbe Uredbe u odnosu na čl. 5, 10, 39, član 69. st. 1. i 2. te član 108. Ustava Republike Srpske, kao i u odnosu na čl. 1, 3. stav 1. tačka 1. i član 5. st. 1. i 2. Zakona o podsticajima u privredi Republike Srpske. U prijedlogu se obrazlaže da je Vlada Republike Srpske, propisujući opšte i posebne uslove za ostvarivanje prava na podsticaj, izašla iz svojih zakonskih granica, jer su uslovi i kriterijumi, materija koja se uređuje isključivo zakonom, od čijeg sadržaja zavisi ostvarivanje prava u materijalnopravnom smislu. Zbog toga, Narodna skupština Republike Srpske nije mogla osporenom zakonskom normom da svoja zakonodavna ovlašćenja prenese na Vladu Republike Srpske, dajući joj ovlašćenje da Uredbom propiše uslove i kriterijume za ostvarivanje prava na podsticaje. Takođe se ukazuje da je Uredba po svojoj pravnoj prirodi podzakonski opšti akt, koji služi isključivo za razradu zakona, zbog čega su granice sadržajnog normiranja uredbe određene zakonom. Dakle, po mišljenju predlagača, Vlada Republike Srpske nije imala ovlašćenje da samostalno, normiranjem, odlučuje pod kojim materijalnopravnim uslovima će dati materijalnopravno ovlašćenje određenim privrednim subjektima da traže podsticaj za povećanje plate radnicima, jer je Zakon shodno odredbi člana 5. stav 2. propisao osnov za ovaj „odabir“, i to samo posredstvom plana korišćenja sredstava. Pored toga, u prijedlogu se ističe da se iz odredaba Uredbe ne može izvesti jasan i razumljiv zaključak šta donosilac ovog akta smatra uslovom, a šta kriterijumom, zbog čega osporene norme stvaraju pravnu nesigurnost, što dovodi do povrede načela vladavine prava iz člana 5. Ustava. Dalje se navodi da su članom 5. Uredbe izostavljena neka područja klasifikacije djelatnosti, kao, na primjer, područje „D - Proizvodnja i snabdijevanje električnom energijom, gasom, parom i klimatizacija“, što je takođe suprotno članu 5. stav 2. Zakona, prema kome je osnov „odabira“ djelatnosti samo plan korišćenja sredstava. Takođe se pojašnjava da osporeno normiranje Uredbe koje primjenjuje razrede djelatnosti, kao uslov za ostvarivanje podsticaja, dovodi i do povrede načela zabrane diskriminacije iz člana 10. Ustava, jer privredni subjekti koji se nalaze u istoj situaciji imaju nejednak tretman na način da je samo nekima iz kruga korisnika dato materijalnopravno ovlašćenje na podsticaje za povećanje plate radnika. U dopuni se takođe predlaže da Sud podnesenu inicijativu smatra prijedlogom za utvrđivanje neustavnosti i nezakonitosti, jer je  „Tropik maloprodaja“ d.o.o. Banjaluka veliki privredni subjekt, koji je u prethodno važećoj legislativi ostvarivao pravo na ovu vrstu podsticaja. Iz istih razloga, predlagač predlaže da se predmetu dodijeli prioritet, jer ishod ovog ustavnopravnog postupka je od značaja ne samo za podnosioca, već i za ostale privredne subjekte i cjelokupnu privrednu zajednicu Republike. Shodno navedenom, predlaže se da Sud utvrdi neustavnost i nezakonitost osporenih pravnih akata.

Narodna skupština Republike Srpske nije dostavila odgovor na prijedlog.

U odgovoru Vlade Republike Srpske  navodi se da su osporeni akti doneseni od strane nadležnih organa, u skladu sa ovlašćenjima iz tač. 6. i  8. Amandmana XXXII na Ustav Republike Srpske, kojima je zamijenjen član 68. Ustava i člana 90. tač. 3. i 4. Ustava Republike Srpske. Ističe se da je čl. 5. i 8. Zakona o podsticajima u privredi Republike Srpske „uveden koncept“ da se u podzakonskom aktu normiraju uslovi i pojedinosti za operativno sprovođenje postupka dodjele podsticaja, kako bi se način dodjele podsticaja brzo i efikasno prilagodio promjenama i stanju na tržištu. Navodi se da prilikom donošenja Uredbe Vlada Republike Srpske nije izašla izvan okvira svojih ustavnih i zakonskih ovlašćenja, jer osporenim propisivanjem nisu mijenjana zakonska rješenja u oblasti dodjele podsticaja, već su samo bliže razrađene odredbe Zakona. Dalje se obrazlaže da je Vlada Republike Srpske, kao donosilac Uredbe, imala diskreciono pravo da utvrdi uslove za ostvarivanje podsticaja na način za koji smatra da će dati najefikasnije rezultate u praksi. Takođe se obrazlaže i priroda plana korišćenja sredstava na koji se poziva predlagač, ističući da isti prema svojoj prirodi predstavlja pomoćni finansijski dokument u kojem se detaljnije razrađuju način, namjena i dinamika trošenja budžetskih sredstava, pa samim tim plan ne predstavlja dokument putem kojeg se vrši odabir korisnika podsticaja, kako to neosnovano tvrdi predlagač. Slijedom navedenog, osporene odredbe opštih pravnih akata nisu u suprotnosti sa čl. 5, 10, 69. i 108. Ustava Republike Srpske.

Rješenjem broj: SU- 321/25 od 26. novembra 2025. godine Sud je saglasno čl. 23. i 61. stav 1. tačka đ) Zakona o Ustavnom sudu Republike Srpske („Službeni glasnik Republike Srpske“ br. 104/11 i 92/12) i članu 2. Poslovnika o radu Ustavnog suda Republike Srpske („Službeni glasnik Republike Srpske“, br. 114/12, 29/13 i 90/14), smatrajući da su ispunjeni uslovi predviđeni članom 357. stav 1. tačka 2. Zakona o parničnom postupku Republike Srpske („Službeni glasnik Republike Srpske“ br. 58/03, 85/03, 74/05, 63/07, 105/08 - odluka Ustavnog suda, 45/09 - odluka Ustavnog suda, 49/09, 61/13, 109/21 - odluka Ustavnog suda i 27/24) isključio sudiju Zlatka Kulenovića iz odlučivanja u ovom predmetu. 

Razmatrajući osporenu uredbu Sud je odlučio da, u skladu da članom 42. stav 1. Zakona o Ustavnom sudu Republike Srpske („Službeni glasnik Republike Srpske“ br. 104/11 i 92/12), proširi ocjenu ustavnosti i zakonitosti na čl. 5. i 6. Uredbe, u kojima su propisani opšti i posebni uslovi za ostvarivanje prava na podsticaj, koje je privredni subjekt dužan da ispuni.

Osporenom odredbom člana 8. stav 3. Zakona o podsticajima u privredi Republike Srpske („Službeni glasnik Republike Srpske“ broj 107/24) propisano je da Vlada, na prijedlog Ministarstva, donosi uredbu kojom se uređuju uslovi, kriterijumi, postupak ostvarivanja prava na podsticaj za povećanje plate radnika, kao i druga pitanja od značaja za ovaj postupak.

Uredbu o dodjeli podsticaja za povećanje plate radnika („Službeni glasnik Republike Srpske“ broj 4/25) donijela je 16. januara 2025. godine Vlada Republike Srpske na osnovu člana 8. stav 3. Zakona o podsticajima u privredi Republike Srpske („Službeni glasnik Republike Srpske“ broj 107/24) i člana 43. st. 1. i 2. Zakona o Vladi Republike Srpske („Službeni glasnik Republike Srpske“ broj 118/08). Ovom uredbom uređuju se uslovi, kriterijumi, sadržaj, oblik i način podnošenja zahtjeva za podsticaj za povećanje plate radnika, način obračuna podsticaja, kao i druga pitanja od značaja za postupak ostvarivanja prava na podsticaj (član 1. Uredbe).

Osporenim članom 4. stav 1. Uredbe propisano je da pravo na podsticaj mogu ostvariti: privredni subjekti koji ispunjavaju opšte i posebne uslove iz ove uredbe (tačka 1) i samostalni preduzetnici koji za pretežnu djelatnost imaju jedan od razreda djelatnosti iz Područja G - Trgovina na veliko i na malo; popravka motornih vozila i motocikala klasifikacije djelatnosti, a zapošljavaju manje od 250 radnika i ispunjavaju opšte i posebne uslove iz ove uredbe (tačka 2), dok je članom 5. propisano da je za ostvarivanje prava na podsticaj privredni subjekt dužan da ispuni sljedeće opšte uslove: da ima sjedište ili poslovnu jedinicu na teritoriji Republike Srpske, da za pretežnu djelatnost ima jedan od razreda djelatnosti iz sljedećih područja klasifikacije djelatnosti, i to:

- Područja A - Poljoprivreda, šumarstvo i ribolov,

- Područja B - Vađenje rude i kamena,

- Područja C - Prerađivačka industrija,

- Područja E - Snabdijevanje vodom; kanalizacija, upravljanje otpadom i djelatnost sanacije (remedijacije) životne sredine,

- Područja F - Građevinarstvo,

- Područja G - Trgovina na veliko i na malo; popravka motornih vozila i motocikala, a koje se odnosi isključivo na samostalne preduzetnike koji zapošljavaju manje od 250 radnika,

- Područja H - Saobraćaj i skladištenje,

- Područja I - Djelatnosti pružanja smještaja, pripreme i posluživanja hrane; hotelijerstvo i ugostiteljstvo, ili jedan od sljedećih razreda djelatnosti, i to:

- 45.20 Održavanje i popravka motornih vozila,

- 74.20 Fotografske djelatnosti,

- 95.11 Popravka računara i periferne opreme,

- 95.12 Popravka komunikacione opreme,

- 95.21 Popravka elektronskih uređaja za široku potrošnju,

- 95.22 Popravka aparata za domaćinstvo i opreme za kuću i baštu,

- 95.23 Popravka obuće i proizvoda od kože,

- 95.24 Popravka namještaja i pokućstva,

- 95.25 Popravka satova i nakita,

- 95.29 Popravka ostalih predmeta za ličnu upotrebu i domaćinstvo,

- 96.01 Pranje i hemijsko čišćenje proizvoda od tekstila i krzna,

- 96.02 Frizerski i drugi tretmani za uljepšavanje,

- 96.03 Pogrebne i pripadajuće djelatnosti,

- 96.04 Djelatnosti za njegu i održavanje tijela,

- 96.09 Ostale lične uslužne djelatnosti, d.n;

da je registrovan najkasnije do 1. decembra poslovne godine, koja prethodi obračunskom periodu; da je za pretežnu djelatnost, po osnovu koje se ostvaruje pravo na podsticaj, razvrstan tokom cijele poslovne godine, koja prethodi obračunskom periodu za koji se traži podsticaj; da nema dospjelih a neizmirenih poreskih obaveza, što obuhvata direktne poreze, takse i naknade, prema zakonu kojim se uređuje poreski sistem i koje su nastale do posljednjeg dana obračunskog perioda za koji se podnosi zahtjev; da je nadležnom poreskom organu uredno podnio sve poreske prijave za porez na dohodak i doprinose na obrascima i u rokovima utvrđenim u propisima kojima se uređuje obaveza plaćanja određene vrste poreske obaveze. Izuzetno od stava 1. tačka 4) ovog člana, privredni subjekti koji nisu bili osnovani i registrovani tokom cijele poslovne godine, koja prethodi obračunskom periodu za koji se traži podsticaj, dužni su da budu razvrstani za pretežnu djelatnost po osnovu koje se ostvaruje pravo na podsticaj, najkasnije do 1. decembra poslovne godine, koja prethodi obračunskom periodu za koji se traži podsticaj.

Članom 6. predviđeno je da pored opštih uslova za ostvarivanje prava na podsticaj privredni subjekt dužan je da ispuni i sljedeće posebne uslove: da je početni iznos plate radnika jednak ili viši od najniže plate u Republici u periodu početnog iznosa plate, da u obračunskom periodu radnik ima viši iznos plate u odnosu na početni iznos plate, da u obračunskom periodu radnik ima viši iznos plate u odnosu na iznos najniže plate na posljednji dan obračunskog perioda za koji traži podsticaj. Posebni uslov u vezi sa višim iznosom plate podrazumijeva da je radniku, od momenta povećanja plate, isplaćena viša plata i više plaćeni doprinosi za jedan ili više mjeseci obračunskog perioda u odnosu na početni iznos plate i za nju plaćene doprinose. Ako je u periodu početnog iznosa plate mijenjana visina najniže plate u Republici, utvrđuje se prosječni iznos najniže plate.

Odredbama Ustava Republike Srpske na koje se ukazuje u prijedlogu, kao i odredbama koje su po ocjeni Suda bitne za odlučivanje u ovoj pravnoj stvari je utvrđeno: da se ustavno uređenje Republike temelji, između ostalog, na socijalnoj pravdi, na vladavini prava, te na parlamentarnoj demokratiji i podjeli vlasti (član 5. al. 3, 4. i 7); da su građani Republike ravnopravni u slobodama, pravima i dužnostima, jednaki su pred zakonom i uživaju istu pravnu zaštitu bez obzira na rasu, pol, jezik, nacionalnu pripadnost, vjeroispovijest, socijalno porijeklo, rođenje, obrazovanje, imovno stanje, političko i drugo uvjerenje, društveni položaj ili drugo lično svojstvo (član 10); da svako ima pravo na rad i slobodu rada (član 39. stav 1); da Republika mjerama ekonomske i socijalne politike podstiče ekonomski razvoj i povećanje socijalnog blagostanja građana (član 51); da Republika uređuje i obezbjeđuje, između ostalog, ustavnost i zakonitost, pravni položaj preduzeća i drugih organizacija, osnovne ciljeve i pravce privrednog, naučnog, tehnološkog razvoja, politiku i mjere za usmjeravanje razvoja, organizaciju, nadležnosti i rad državnih organa, radne odnose (tač. 4,  6,  8, 10. i 12. Amandmana XXXII na Ustav Republike Srpske, kojima je zamijenjen član 68. Ustava); da se državna vlast u Republici organizuje na načelu podjele vlasti, da ustavotvornu i zakonodavnu vlast ostvaruje Narodna skupština, da izvršnu vlast vrši Vlada (član 69. st. 1. i 2. koji je dopunjen tačkom 1. Amandmana LXXVI na Ustav i stav 4); da Narodna skupština donosi zakone, druge propise i opšte akte (član 70. stav 1. tačka 2); da Vlada obezbjeđuje sprovođenje i izvršava zakone, druge propise i opšte akte, da donosi uredbe, odluke i druga akta za izvršavanje zakona (član 90. tačka 3. i 4); da zakoni, statuti, drugi propisi i opšti akti moraju biti u saglasnosti sa Ustavom, da propisi i drugi opšti akti moraju biti u saglasnosti sa zakonom (član 108).

Pored navedenih odredaba Ustava, Sud je imao u vidu da se Zakonom o podsticajima u privredi Republike Srpske („Službeni glasnik Republike Srpske“ broj 107/24) uređuju vrste podsticaja u privredi, korisnici i druga pitanja od značaja za ostvarivanje prava na podsticaje u privredi Republike Srpske (član 1); da pojmovi korišćeni u ovom zakonu imaju sljedeće značenje: privredni subjekti su privredna društva i samostalni preduzetnici sa sjedištem u Republici Srpskoj, kao i poslovne jedinice privrednih društava čija su sjedišta izvan Republike Srpske, da su podsticaji novčana sredstva koja se dodjeljuju privrednim subjektima (član 3. stav 1. tač. 1. i 4); da su u smislu ovog zakona, između ostalog, i podsticaji za povećanje plate zaposlenih radnika u privrednim subjektima (u daljem tekstu: podsticaj za povećanje plate) (član 4. stav 1. tačka 1); da korisnici podsticaja iz člana 4. ovog zakona mogu biti isključivo privredni subjekti, a zahtjevi drugih podnosilaca koji nemaju status privrednog subjekta odbacuju se kao nedopušteni, da Ministarstvo privrede i preduzetništva (u daljem tekstu: Ministarstvo), uz saglasnost Vlade Republike Srpske (u daljem tekstu: Vlada), posredstvom plana korišćenja sredstava utvrđuje obuhvat korisnika kojima se dodjeljuju podsticaji za određenu poslovnu godinu, da se obuhvat korisnika podsticaja iz stava 2. ovog člana utvrđuje u skladu sa propisom kojim se uređuje klasifikacija djelatnosti (član 5); da se podsticaji iz člana 4. ovog zakona ne dodjeljuju privrednim subjektima u kojima je Republika Srpska, odnosno jedinica lokalne samouprave direktno ili indirektno vlasnik kapitala više od 50%, da se izuzetno od stava 1. ovog člana podsticaji iz člana 4. ovog zakona mogu dodijeliti pravnim licima čija je pretežna djelatnost, u skladu sa propisom kojim se uređuje klasifikacija djelatnosti, iz Područja C - Prerađivačka industrija i Područja I - Djelatnost pružanja smještaja, pripreme i posluživanja hrane, hotelijerstvo i ugostiteljstvo (član 6); da podsticaj za povećanje plate iz člana 4. stav 1. tačka 1) ovog zakona obuhvata dodjelu dijela novčanih sredstava po osnovu više plaćenih doprinosa na povećanje plate radnika u obračunskom periodu, da je obračunski period za koji se utvrđuje povećanje plate radnika kod privrednog subjekta šest mjeseci (u daljem tekstu: obračunski period), od kojih prvi period traje od 1. januara do 30. juna, a drugi period od 1. jula do 31. decembra u toku jedne poslovne godine, da je povećanje plate u smislu ovog zakona razlika isplaćene plate radniku u obračunskom periodu i početnog iznosa plate (član 7).

Takođe, Sud je imao u vidu i Zakon o Vladi Republike Srpske ("Službeni glasnik Republike Srpske" broj 118/08), kojim je, između ostalog, propisano da izvršnu vlast u Republici Srpskoj, u skladu sa Ustavom, vrši Vlada Republike Srpske (član 1. stav 1), da u vršenju vlasti iz člana 1. ovog zakona Vlada sprovodi politiku, izvršava zakone i druge propise Narodne skupštine i odgovorna je za stanje u Republici u svim oblastima iz svoje nadležnosti (član 2), da o pitanjima iz svoje nadležnosti Vlada donosi: uredbe, odluke, smjernice, instrukcije, rješenja, zaključke i druga akta, u skladu sa zakonom, te da se uredbom bliže uređuju odnosi od značaja za izvršavanje zakona, utvrđuju načela unutrašnje organizacije ministarstava i drugih republičkih organa uprave i formiraju stručne službe Vlade (član 43. st. 1. i 2).

Na temelju člana 51. i tačke 12. Amandmana XXXII na Ustav Republike Srpske (član 68. tačka 8. Ustava Republike Srpske), Republika - pored ostalog - svojim mjerama ekonomske i socijalne politike podstiče ekonomski razvoj, odnosno obezbjeđuje osnovne ciljeve i pravce privrednog razvoja. U tom smislu, zakonodavac je donoseći Zakon o podsticajima u privredi postupio u skladu sa svojim ustavnim ovlašćenjima. Međutim, ovlašćenje dato Vladi Republike Srpske u članu 8. stav 3. Zakona o podsticajima u privredi Republike Srpske da svojim aktom uredi uslove i kriterijume za ostvarivanje prava na podsticaj za povećanje plate radnika, po svojoj suštini izlazi izvan okvira ustavne nadležnosti izvršne vlasti (Vlade), jer Vlada, kao organ izvršne vlasti, saglasno svojim nadležnostima iz člana 90. Ustava, može da donosi opšte akte samo radi izvršavanja zakona, odnosno da bliže uredi pitanja koja su sadržana u zakonu. Drugim riječima, zakonodavac je uređujući podsticaje u privredi, na šta je ovlašćen u skladu sa članom 51. i tačkom 12. Amandmana XXXII na Ustav Republike Srpske (član 68. tačka 8. Ustava Republike Srpske), Zakonom prenio svoju nadležnost na izvršnu vlast i na taj način povrijedio načelo podjele vlasti utvrđeno članom 69. Ustava Republike Srpske.

Polazeći od činjenice da je, prema mišljenju Suda, odredba člana 8. stav 3. Zakona suprotna Ustavu, odnosno da je ista odredba poslužila donosiocu osporene uredbe kao pravno utemeljenje za njeno donošenje, neustavnost odredbe člana 8. stav 3. Zakona sama po sebi vodi ka neustavnosti odredaba člana 4. stav 1. tač. 1. i 2. i čl. 5. i 6. Uredbe, a kojima se vrši neposredno uređivanje odnosa u vezi sa podsticajima za povećanje plate radnika i to u prvom redu kada je riječ o određivanju kruga lica koja mogu ostvariti pravo na podsticaj, a zatim i u pogledu definisanja opštih i posebnih uslova za ostvarivanje navedenog prava (što je izvan okvira nadležnosti izvršne vlasti).

Dakle, zakonodavac je na prethodno opisani način prekoračio svoja ustavna ovlašćenja, jer je nadležnost za regulaciju materije koja je u njegovoj ingerenciji prenio na Vladu Republike Srpske. Slijedom toga, neustavno ovlašćenje za Vladu Republike Srpske ne može rezultovati donošenjem pravno valjane regulative uslova i kriterijuma za podsticaje za povećanje plate radnika, koja je u osporenom dijelu suprotna ustavnom načelu o podjeli vlasti iz člana 69. Ustava Republike Srpske, odnosno načelu ustavnosti iz člana 108. Ustava Republike Srpske.

Po ocjeni Suda, s obzirom na utvrđene razloge neustavnosti osporenih akata, ostali navodi predlagača o povredi čl. 5, 10. i 39. Ustava nisu od značaja za odlučivanje u ovoj pravnoj stvari.

Na osnovu izloženog odlučeno je kao u izreci ove odluke.

Ovu odluku Ustavni sud je donio u sastavu: predsjednik Suda mr Džerard Selman i sudije: Vojin Bojanić, Svetlana Brković, Amor Bukić, prof. dr Radomir V. Lukić, prof. dr Ivanka Marković, prof. dr Darko Radić i akademik prof. dr Snežana Savić.

                                                                 PREDSJEDNIK

                                                                USTAVNOG SUDA

                                                              Mr Džerard Selman     

Broj: U-91/25    

17. decembar 2025. godine